De lentezon
op mijn ontwende huid
in de lucht het zoet
van gemaaid gras
bloemen ontluiken
jong groen blad
onkruid groeit
mijn handen
in zwarte aarde
kwetterende vogels
fladderende
vlinders
een brommende
hommel
kinder lachjes
en honden geblaf
m’n lief
ze glimlacht
’t zou bijna
idyllisch zijn
als ik niet
zo de pest
denk ik, wat een romantische, gevoelige man. En dat het besluit....... hahaha. Dat is schrijverstalent.
BeantwoordenVerwijderenDank je wel Lidy. En romantisch, ik? ..... zal Monique eens vragen, maar ben bang voor het antwoord; ben onze eerste huwelijksdag vergeten. Moest er even in komen ..... :)
VerwijderenIk kan gewoon niet wachten..
BeantwoordenVerwijderenWe moeten wel Mieke. We willen niet, maar moeten wel.
Verwijderen